امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
Friday, 22 November , 2019
امروز : جمعه, ۱ آذر , ۱۳۹۸ - 25 ربيع أول 1441
شناسه خبر : 8938
  پرینتخانه » سرمقاله تاریخ انتشار : ۳۰ مهر ۱۳۹۸ - ۰:۱۰ | 61 بازدید | ارسال توسط :

ضرورت بازنگری مصوّبهِ حذف تنوع مدارس

با توجّه به وجود بیش از ۲۲ نوع مدرسه در کشور، که یکی از مهمترین عوامل بیعدالتی روزافزون آموزشی بحساب می آیند و نیز بنا بر تأکید قانون برنامه ششم توسعه، نمایندگان مجلس هفتهِ گذشته، طی مصوبه ای دولت را مکلّف کردند که حداکثر تا پایان سال تحصیلی جاری نسبت به حذف تنوع مدارس و […]

ضرورت بازنگری مصوّبهِ حذف تنوع مدارس

با توجّه به وجود بیش از ۲۲ نوع مدرسه در کشور، که یکی از مهمترین عوامل بیعدالتی روزافزون آموزشی بحساب می آیند و نیز بنا بر تأکید قانون برنامه ششم توسعه، نمایندگان مجلس هفتهِ گذشته، طی مصوبه ای دولت را مکلّف کردند که حداکثر تا پایان سال تحصیلی جاری نسبت به حذف تنوع مدارس و محدودیت آنها در دو قالب دولتی و غیردولتی اقدام کند.

از اواخر دههِ ۶۰ که سردارسازندگی به مانور تجمّل فرمان داد و با نادیده گرفتن بسیاری از اصول قانون اساسی، بیعدالتی به بهانه توسعه توسط لیبرالهای رأس قدرت توجیه شد، دامنهِ آموزش و پرورش نیز از این آلودگی بی بهره نماند و با صدور مجوز تأسیس مدارس غیر دولتی توسط مجلس شورای اسلامی و سپس راه اندازی مدارس دولتی خاص با روشها، محتواها، تقویم آموزشی، ثبت نام، شهریه و شیوه ادارهِ متفاوت، مدارس متنوعی در کشور بوجود آمد که بسیاری از آنها بزودی از مسیر اهداف خود خارج شده و به عاملی جهت تثبیت بیعدالتی آموزشی که خود مهمترین عامل توسعهِ بیعدالتی اجتماعی است تبدیل شدند. یعنی در حالیکه بیش از ۸۰ درصد دانش آموزان کشور در مدارس دولتی مشغول تحصیلند و با وجود تأکیدات قانون اساسی مبنی بر رایگان بودن آموزش و برابری دانش آموزان از امکانات و فرصتهای تحصیل، کمتر از ۲۰ درصد دانش آموزان خانواده های متمول و یا متنفّذ در مدارسی درس می خوانند که به دلیل بالا بودن کیفیت آموزش در آنها، این دانش آموزان از فرصت ادامه تحصیل و کسب مدارج علمی بالا و رشد و ترقّی اجتماعی برخوردار می شوند. ناگفته نماند که توزیع این مدارسِ با کیفیت در کشور نیز متناسب با برخورداری استانها است و دانش آموزان استانهای محروم به اینگونه مدارس دسترسی کمتری دارند و چنانکه گفته می شود در بعضی از این مدارس دولتیِ با کیفیت همچون مدارس نمونهِ دولتی در جذب دانش آموزان، قدرت و نفوذ والدین نیز نقش دارد بطوریکه با اشغال بخشی از ظرفیت اینگونه مدارس توسط فرزندان مسئولین و صاحبان نفوذ، حق دانش آموزان واجد شرایط و مستعد بدون حامی قدرتمند پایمال می شود.  

اگرچه بنظر می رسد که مصوّیهِ حذف تنوع مدارس گامی در جهت حذف یا لااقل کاستن ازاختلاف طبقاتی ایجاد شده بین دانش آموزان باشد، امّا با توجه به ابهاماتی که در آن وجود دارد و انتقاداتی که برخی کارشناسان و صاحب نظران در مورد این مصوّبه داشته اند، در صورتی که اجرای آن به ارتقاء کیفیت مدارس دولتی و گسترش عدالت آموزشی منجر نشده و به مانعی جهت کشف و رشد استعداهای نخبگان تبدیل شود، زیان دیگر و شاید بزرگتری برکشور وارد خواهد شد که جبران آن به آسانی میسّر نیست، بنابراین لازم است بار دیگر این مصوّبه مورد ارزیابی دقیق قرار گیرد تا با بررسی دوباره و همه جانبهِ موضوع و بهره گیری از تجارب موفق دیگر کشورها در این زمینه و همفکری کارشناسان خبره، طرحی تهیه شود که هم هدف اصلی مصوّبه یعنی رعایت عدالت آموزشی محقّق شود و هم بدون لطمه به دستاوردهای موجود، کیفیت مدارس دولتی بخصوص در مناطق محروم بنحوی مطلوب افزایش یابد. ان شاء… .

موسوی زاده

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : دیدگاه‌ها برای ضرورت بازنگری مصوّبهِ حذف تنوع مدارس بسته هستند

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.