امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
Monday, 17 February , 2020
امروز : دوشنبه, ۲۸ بهمن , ۱۳۹۸ - 23 جماد ثاني 1441
شناسه خبر : 10071
  پرینتخانه » سرمقاله تاریخ انتشار : ۱۷ بهمن ۱۳۹۸ - ۸:۱۲ | 50 بازدید | ارسال توسط :

مجمع تشخیص؛ نهادی راهگشا و حرکت آفرین!

چهل و یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامیِ مردم ایران و در حالیکه ظهور یک نظام دینی، دولتهای فاسد جهان را به وحشت نابودی دچار کرده و دشمنی تمام عیار آنان را با این نظام نوپا برانگیخته است، ساختار مستحکم جمهوری اسلامی ایران به گواه دوست و دشمن، بی بدیل ترین نظام سیاسی در […]

مجمع تشخیص؛ نهادی راهگشا و حرکت آفرین!

چهل و یک سال پس از پیروزی انقلاب اسلامیِ مردم ایران و در حالیکه ظهور یک نظام دینی، دولتهای فاسد جهان را به وحشت نابودی دچار کرده و دشمنی تمام عیار آنان را با این نظام نوپا برانگیخته است، ساختار مستحکم جمهوری اسلامی ایران به گواه دوست و دشمن، بی بدیل ترین نظام سیاسی در جهان شناخته می شود که با قرار گرفتن چهره ای الهی در رأس آن وبرخورداری از ویژگیهای منحصر بفرد حقوقی و سیاسی، پیگیر تأمین سعادت دنیا و آخرت مردم بوده و برای جلوگیری از بن بست در اداره امور جامعه نیز تمهیدات لازم را بکار گرفته است.

از جمله ویژگیهای نظام اسلامی ایران، وجود نهادی ارزشمند به نام مجمع تشخیص مصلحت نظام است، نهادی که یکی از يادگارهاي ارزندهِ رهبر كبير انقلاب اسلامي ايران رحمت ا عليه بشمار می آید و فرمان تأسيس آن توسط ايشان در ۱۷ بهمن ۱۳۶۶ صادر گرديد. اين نهاد اگرچه بمنظور بررسي قوانين مورد اختلاف مجلس و شوراي نگهبان تأسيس شده بود، امّا در بازنگري قانون اساسي وظايف حسّاس ديگري نيز به آن محوّل شد. دلیل اوّلیهِ تشکیل مجمع این بود که پس از تشکیل مجلس شورا و استقرار شورای نگهبان برای نظارت بر مصوبات مجلس، در عمل مواردي پيش آمد که مجلس به دليل شرايط خاص و بر اساس مصالحي، بر اجراي مصوبه اي اصرار داشت، ليکن شوراي نگهبان به دليل تشخيص مغايرت آن مصوبه با احکام شرع و يا قانون اساسي از تأييد آن خودداري ميکرد و کشور در تنگنائي ناگشودني قرار مي گرفت. امّا از آنجا که در يک کشور اسلامي و با وجود وليّ فقيه در رأس نظام، بن بست معنا ندارد، اين تنگنا نيز با رهنمودهاي رهبر کبير انقلاب و طي چند مرحله برطرف گرديد.ايشان در ابتدا برحسب احکام ثانويه اسلامي تصويب و اجراي موارد اختلافی بین مجلس و شورای نگهبان را به شرط موقّت بودن مصوبه و لغو خود به خودی آن پس از رفع ضرورت به رأي اکثريت نمايندگان مجلس منوط کردند امّا براي اينکه اين مجوز به طور بيرويه اي مورد استفاده قرار نگيرد، به تأسيس نهادي را براي تشخيص مصلحت نظام در این موارد فرمان دادند.
مجمع تشخيص مصلحت نظام که با توجه به اختيارات قانوني ولي فقيه مشروعيّت يافته بود، بهنگام بازنگري قانون اساسي در سال ۶۸ در اصل ۱۱۲ اين قانون گنجانيده شد و مستشاري عالي رهبري نظام نيز بر وظايفش افزوده گرديد. ‏اين مجمع که مقام معظّم رهبري آنرا حسنه اي ماندگار و نتيجه هوشمندي و همه سونگري رهبرکبيرانقلاب وکامل کننده ارکان مديريت عالي کشور ميدانند، نهادي است که در دوره هاي مختلف عمر خود توانسته است با حل بعضي موارد اختلافي بين مجلس و شوراي نگهبان، منشأ خدماتي به کشور باشد و با دادن مشورت به مقام معظم رهبري در تدوين سياستهاي کلّي نظام، که موارد متعدّد آن جهت اجرا به قوای سه گانه ابلاغ شده، مفيد واقع گردد.

موسوي زاده

|
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : دیدگاه‌ها برای مجمع تشخیص؛ نهادی راهگشا و حرکت آفرین! بسته هستند

مجوز ارسال دیدگاه داده نشده است!

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.