شب‌ اِحیاء یا شب اَحیاء؟

نکاتستان
اِحیاء (با کسرۀ همزۀ اول) واژه‌ای عربی و به معنای زنده ساختن و زنده داشتن و زنده‌داری، و شب‌ اِحیاء به معنای شب‌زنده‌داری و بیدار ماندن در شب است.
اَحیاء (با فتحۀ همزۀ اول) نیز واژه‌ای عربی و جمع کلمۀ حَیّ و به معنای زنده‌ها یا زندگان، و شب اَحیاء به معنای شب زنده‌ها یا شب زندگان است که معنای مفهوم‌داری از آن به دست نمی‌آید؛ زیرا شبی به معنای شب زندگان و شب مردگان وجود ندارد.
بنابراین، شب (یا شب‌های) اَحیاء درست نیست و شب (یا شب‌های) اِحیاء درست است.
مثلاً شمار فراوانی از مردم، برای درک فضیلت شب قدر و دستیابی به معنویت و ثوا‌ب‌های آن، در شب نوزدهم، بیست و یکم، بیست و سوم و بیست و هفتم ماه مبارک رمضان و مانند آن، بیدار می‌مانند و شب‌زنده‌داری می‌کنند و به راز و نیاز و دعا و مناجات و قرائت قرآن و جز آن می‌پردازند.
قابل توجه است که در رسم الخط فارسی، معمولاً دو کلمۀ اِحیاء و اَحیاء را بدون همزۀ آخر و به صورت اِحیا و اَحیا می‌نویسند.
 

برچسب ها : شب قدر شب زنده داری معنویت