نقش بی بدیل روستائیان و عشایر در توسعه پایدار کشور!

  
نقش برجسته و تأثیرگذار روستائیان و عشایر در ابعاد گوناگون اقتصادی و اجتماعی و سیاسی از یک طرف و محرومیت غیرقابل توجیه این اقشار مولّد و تلاشگر از طرف دیگر موجب شد که به منظور تجلیل و رفع محرومیت غیرعادلانه از آنان روزی به نام روز ملی روستا و عشایر در تقویم جمهوری اسلامی ثبت شود، لذا به پیشنهاد مرکز توسعه روستائی و تصویب شورای فرهنگ عمومی از سال ۱۳۹۲ روز ۱۵ مهر به این نام نامگذاری شد. ‌
جمعیت روستاها و عشایر کشور در طی 45 سال گذشته اگرچه از حدود ۶۵ درصد به کمتر از 25 درصد رسیده است، لیکن از سهم این جمعیت فعّال و پرکار و مظلوم در تولید بخش مهمّی از نیازهای اساسی جامعه کاسته نشده و توسعهِ پایدار کشور همچنان در گرو افزایش توان و تلاش این بخش از جمعیت کشورمان است. روستائیان و عشایر کشور که به حق ذخائر انقلاب نام گرفته اند علاوه بر تأمین بخش بزرگی از نیازهای غذائی کشور و تولیدات صنایع دستی، در تمام صحنه‌های دفاع از آرمانهای انقلاب و تمامیت ارضی کشور نیز حضور فعّال و مؤثّر داشته اند و از این جهت جایگاه ویژه ای در ساختار اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور دارند. با اینهمه اگر چه به همت مدیران دلسوز سازمانهای مرتبط در برهه هائی کارهای خوبی در جهت توسعه روستایی و محرومیت زدائی از روستائیان و عشایر صورت گرفته امّا در جهت تأمین عدالت مورد انتظار انقلاب اسلامی هنوز کار زمین مانده در این مورد فراوان است.
در دوران ستم شاهی روستائیان و عشایر همانند سایر اقشار مستضعف مورد ستم و استثمار خوانین و زورمداران متنفّذ بودند و لذا پس از پیروزی انقلاب از جمله اوّلین حرکاتی که توسط جوانان پرشور و انقلابی برای محرومیت‌زدائی از جامعه صورت گرفت تشکیل جهادساندگی برای آبادی روستاها و خدمت به عشایر مظلوم بود. که دستاوردهای بی نظیری به دنبال داشت و می توانست به الگوئی جهت توسعه و آبادانی کشور تبدیل شود، لیکن پس از آنکه جنگ تحمیلی بخش عمده ای از ظرفیت جهادسازندگی را برای دفاع از کشور مصروف خود کرد، با پایان جنگ و استقرار نیروهای غیرانقلابی در مقام تصمیم سازی و تصمیم گیری های کلان کشوری و صدور فرمات مانور تجمّل و مجوّز فساد نسبی و اعمال سیاست قربانی کردن عدالت در پای سازندگی، بار دیگر همهِ اقشار محروم و از جمله روستائیان و عشایر مورد بی مهری قرار گرفتند و لذا فاجعهِ تخلیه روستاها و کاهش جمعیت عشایر به قیمت توسعهِ الونک نشینی و حلبی آبادها در حاشیه شهرها آغاز شد.
با توجّه به آرمانهای عدالتخواهانهِ انقلاب و با تغییرات مدیریتی در کشور، خدمت رسانی به روستائیان و عشایر، بار دیگر مورد توجّه قرار گرفت و با تخصیص اعتبارات مناسب در برنامه های پنجساله پیشرفت، طرحهای متعدّد زیربنائی در نقاط مختلف به اجرا درآمد و همچنانکه دیده شد به مهاجرت معکوس به روستاها منجر شد و بسیاری از آسیبهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ناشی از تخلیه روستاها و حاشیه نشینی در اطراف شهرها، تا حدودی ترمیم شد. در کنار اقدامات کارسازی همچون تأمین امکانات آموزشی، بهداشتی، آب سالم، گازرسانی، برق‌رسانی، راهسازی، خدمات ارتباطی و مانند آن که مشوّق مهاجرت معکوس به بعضی روستاها بوده، جدیت در برگزاری ملّی مراسم روز روستا و عشایر مؤیّد وجود عزم مسئولین در توجّه بیشتر به این موضوع است و تغییر محل برگزاری مراسم روز روستا و عشایر، از شمال شهر تهران به استانهای کم برخوردار در بعضی سالها را نیز می توان نشانه دیگری از عزم مسئولین برای رفع محرومیت از روستاها  و عشایر بحساب آورد. ان شاء ... .
موسوی زاده
  
 
 

برچسب ها : روستا عشایر برق‌رسانی گازرسانی