ورزش در خدمت خلق ایرانی قوی و یکپارچه !

                                           
 
ورزش به عنوان پدیده ای که آثار فردی و اجتماعی گسترده ای دارد، امروز مورد توجّه همه کشورهای جهان است، همچنانکه در اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز به آن پرداخته شده و بر لزوم توسعۀ آن در بین مردم تأکید شده است و بمنظور آشنائی بیشتر مردم با اهمیت و آثار فردی و اجتماعی آن از سال 1383، در تقویم رسمی کشور نیز روز ۲۶ مهرماه بنام روز تربیت بدنی و ورزش و از این روز تا ۲ آبان به عنوان هفته تربیت بدنی نامگذاری شده است.
این فعالیت اگر چه از گذشته های دور به منظور تربیت جنگاوران و پر کردن اوقات فراغت و بعنوان جزئی از آداب و رسوم جوامع کاربرد داشته، امّا در عصر ما بدلیل گسترش شهرنشینی و تحمیل شیوه زندگی کم تحرّک که عامل بسیاری از بیماریهای جسمی و روحی است و اثبات اثرات مثبت ورزش در پیشگیری و معالجه این بیماریها، گرایش به ورزش زیاد شده و پیر و جوان را با شور و اشتیاق به این صحنه کشانده، بطوریکه هم اکنون بسیاری از مردم بخشی از وقت خود را صرف این فعّالیّت کنند.‌
ورزش اگر مناسب و مستمر باشد، ضمن اینکه فرد را برای انجام وظایف و مسؤولیتهای خود در شرایطی بهتر قرار می دهد، بر مقاومت او در برابر بیماریها نیز می افزاید و با تأمین نیاز انسان به تفریح و ایجاد نشاط و شادابی در او و همچنین معالجه بیماریهای روحی همچون تنبلی و عدم اعتماد به نفس، فرد را برای انجام بهتر و مؤثّرتر وظایف در خانواده و جامعه آماده می کند و او را به عنصری مفید و کارآمد برای جامعه مبدّل می سازد. ورزشهای گروهی، روحیه فعّالیّتهای گروهی را در افراد زنده می‌کنند و آنها را برای ورود به عرصه‌های زندگی اجتماعی و تعاون و همکاری با دیگران آماده می‌سازند. این گونه ورزشها اگر درست هدایت شوند، حتی می‌توانند بستری مناسب برای انسجام ملّی، تقویت روحیه ایثار و از خود گذشتگی باشند. ‌
ضرورتهای برشمرده و فواید بی شمار ورزش و تربیت بدنی و جاذبه های ورزش قهرمانی، گرایش به ورزش را در کشور ما بالا برده است و جهت ایجاد الگو و تشویق مردم و هدایت آنها به ورزشهای همگانی، تقویت ورزش قهرمانی نیز مورد توجّه قرار گرفته و تأثیرات مثبت آن در پیشگیری و دفع بسیاری از بیماری ها و آسیب های ناشی از عدم تحرک شغلی و فردی، به نیازی همگانی تبدیل شده و به عنوان پدیده ای مهم و اجتماعی،با ابعاد و پیچیدگیهای فراوان و پیوندهای عمیق با دیگر پدیده های اجتماعی همچون سیاست و فرهنگ و اقتصاد و آمیختگی اش با ارزش ها و اخلاق جامعه، به صورت کلان نیز مورد توجه قرار گرفته است.در این میان ورزش جوانمردانه می تواند عامل کسب و ارتقاء فضائل اخلاقی و انسانی نیز باشد، همچنانکه که در عرصۀ ورزش نیز تحت تأثیر فرهنگ متعالی اسلام، جمهوری اسلامی ایران توانسته است تا حدود زیادی خود را از آلودگی فرهنگ سرمایه داری حاکم بر ورزش جهان حفظ کند و از این پدیده اجتماعی نیز جهت تربیت جوانان ایثارگر و مدافعان حق استفاده کند، بطوریکه در بسیاری از صحنه های عشق و ایثار، شاهد حضور تأثیرگذار و وحدت آفرینِ ورزشکارانی هستیم که روحیهِ جوانمردی را در میدانهای ورزشی کسب کرده اند و ضمن نمایش اقتدار ملّی در مسابقات ورزشی، با دفاع از آرمانهای الهی ملّت خود، به نمادی جهت افزایش همبستگی ملّی و الگوهائی جهت تربیت نسلهای آینده تبدیل شده اند.
موسوی زاده
 
 
 
 

برچسب ها : ورزش و تربیت بدنی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون