اصلاح رابطه کودکان با جعبه جادوئی!

موضوع رابطه کودکان و تلویزیون یکی از مسائلی است که امروزه نظر بسیاری از اندیشمندان و مصلحان اجتماعی را بخود جلب کرده است، چرا که این رسانه صوتی و تصویری بدلیل نفوذ گسترده در خانه ها و جذب بخش عمده ای از اوقات خانواده ها بخود، بر همه اعضاء خانواده بویژه کودکان و نوجوانان، عمیقاً تأثیر گذاشته است و این تأثیرگذاری در مورد کودکان بحدی است که اگر گفته شود کودکان و آینده هر جامعه را تلویزیون می سازد سخنی به گزاف نخواهد بود واین مسأله در مورد جوامعی که کودکانشان وقت بیشتری صرف تماشای این رسانه می کنند، مصداق بیشتری دارد.
از آنجا که کودکان و نوجوانان در حسّاسترین سنین تعلیم و تربیت و اثرپذیری قرار دارند و برنامه های تلویزیون، چه خوب و چه بد، برروح و روان آنها تأثیر می گذارد، لذا رابطه کودک و تلویزیون سخت مورد توجّه خانواده ها در سراسر جهان قرار گرفته و سازمان ملل نیز برای تأکید بر اهمیّت موضوع و توجّه دولتهای عضو به این مهم، روز 22 آذر را به عنوان روز کودک و تلویزیون نامگذاری کرده است تا در این روز بیشتر به این مساله مهم پرداخته شود و با انعکاس نتایج تحقیقات بعمل آمده در مورد آثار مثبت و منفی تلویزیون بر کودکان راههای بهره برداری بهینه از این رسانه به خانواده ها ارائه گردد.
تلویزیون هم مانند سایر ره آوردهای صنعتی، کارکردهای مثبت و منفی را توأمان دارد، و بسته به اینکه چه کسی و در چه شرایطی از آن بهره می برد می تواند مفید یا مضر باشد. کودکان بااستفاده متعادل از برنامه های مناسب آن می توانند از این جعبه جادو بهره علمی و تربیتی ببرند و بر سرعت رشد علمی، اخلاقی، دینی و جامعه پذیری خود بیفزایند و یا با استفاده از برنامه های نامناسب و صرف بیش از اندازه وقت خود برای دیدن برنامه های خنثی، لطمات جبران ناپذیری به آینده خود وارد سازند.
فراهم کردن شرایط برای بهره برداری صحیح و استفاده مفید از تلویزیون توسط کودکان در وحله اوّل برعهده خانواده ها و سپس بعهده مسئولین و تولید کنندگان برنامه های تلویزیونی است. خانواده ها باید بدانند که تلویزیون در حالیکه می تواند به افزایش آگاهیهای علمی کودکان، تشویق آنان به کارهای خوب، ترویج ارزشهای دینی و اجتماعی، بالا بردن حس مسئولیت فرزندان، پرکردن اوقات فراغت و مانند آن کمک کند، در صورتیکه به اشتغال عمده کودکان تبدیل گردد، ضمن اتلاف وقت و بازداشتن آنها از فعّالیتهای مخصوص دوران کودکی مثل بازی و رسیدگی به تکالیف مدرسه و برقراری رابطه با همسالان و مانند آن، ممکن است اختلالاتی جبران ناپذیر در رشد و تربیت آنان بوجود آورد، لذا باید با استدلال و قاطعانه فرزندان را از صرف زیاد وقت و تماشای برنامه های نامتناسب باز دارند، انتخاب برنامه های مناسب را به کودکان خود یاد دهند، در دیدن این برنامه ها کودکان و نوجوانان خود را همراهی کنند و در صورت نیاز، با توضیح در مورد برنامه ها، به رفع ابهامات و افزایش مهارت آنان در انتخاب برنامه های مناسب کمک کنند.
متولّیان تلویزیون نیز باید در انتخاب برنامه های کودکان و نوجوانان حسّاسیت ویژه نشان دهند و با خودداری از پذیرش تولیدات افراد غیرصالح، زمینه را برای فعالیّت هنرمندان متعهّد و سالمسازی کامل اینگونه برنامه های تلویزیونی فراهم سازند و البته این امر زمانی میسّر است که این رسانه حقیقتاً به عنوان یک دانشگاه ملّی باقی بماند و در دام سوداگری و سوداگران گرفتار نشود.
موسوی زاده


 

برچسب ها : کودکان رابطه کودکان و تلویزیون تلویزیون