خیانت سازمانهای بین المللی به جامعه جهانی!

                                   
 
اگرچه به فضل الهی و برنامه ریزیهای رهبر شهید انقلاب طی 37 سال رهبری داهیانه نظام اسلامی و حضور همیشگی مردم و آمادگی نیروهای مسلح مؤمن کشور، در جنگ تحمیلی دو رژیم جنایتکار امریکائی-صهیونی پیروز اصلی جنگ، ایران اسلامی بوده و همچون جنگ تحمیلی 12 روزه، مهاجمان و جنگ افروزان ذلیلانه به گدائی آتش بس مشغولند، امّا از آنجا که این جنگ با تهاجم دوباره دو عضو سازمان ملل به یکی از اعضاء دیگر این سازمان رخ داده انتظار جهانی این بود که شورای امنیت این سازمان براساس وظایفی که به عهده دارد مهاجمان را ملزم به ترک مخاصمه کرده و طبق مقرّرات آنان را به جبران زیانهای وارده وادار کند امّا حالا شاهدیم که این سازمان علیرغم تأثیر این جنگ بر امنیت اجتماعی و اقتصادی جهان، نه تنها به وظایف قانونی خود برای تأمین صلح جهانی عمل نکرد بلکه با درخواست مهاجم اصلی یعنی امریکا و با مشارکت اکثریتی تابع امریکا جلسه ای برعلیه ایران برگزار کرد تا بار دیگر فرمایشی بودن اینگونه سازمانهای بین المللی را در انجام وظایف قانونی و انسانی خود نشان دهد.
 سازمان ملل متحد در طی نزدیک80  سال عمر خود اگرچه قریب به اتفاق کشورهای جهان را به امید برقراری عدالت در جهان به خود جذب کرده و در اندک مواردی نیز به اقداماتی در جهت بسط عدالت دست زده است، امّا تقریباً در تمام اقدامات خود جز از خطِّ مشی تأمین منافع سلطه گران جهانی پیروی نکرده است. بررسی صدها قطعنامه صادره از سوی شورای امنیت و مجمع عمومی این سازمان در مورد مسائل جهانی نیز بخوبی گواه این معنا است و استفاده ابزاری از این سازمان را توسط قدرتهائی نشان می دهد که غالباّ در تأسیس این سازمان و در تدوین قوانین تبعیض آمیزی و انحصاری چون دادن حق عضویت دائمی در شورای امنیت و حق وتو به خودشان نقش داشته و در استفاده از این نوع قوانین ظالمانه بنفع خود و یا سرسپردگانشان هیچگاه نردید بخود راه نمی دهند. امّا در این میان تصویب برخی قطعنامه ها در این سازمان چنان با موازین عقلی و اخلاقی و انسانی مغایر است که تحیر همگان را بر می انگیزد بطوریکه احساس می شود که اکثریت رأی دهندگان در این سازمان را بجای انسانهای فرهیخته و عدالتخواه، حیوانات شروری تشکیل می دهند که جز درّندگی و بدخوئی و شرارت در وجودشان نیست.
درکارنامه سیاه سازمان ملل نمونه های فراوان بی عدالتی و ستمگری همچون واگذاری سرزمین فلسطین به صهیونیستها و آوارگی مردم آن، قطعنامه های متعدّد بنفع دولتهای استکباری متجاوز و بزیان ملل مورد تجاوز و مانند آن وجود دارد هر یک از آنها برای محکومیت متولیان این سازمان کافی است، امّا همانطور که در سالهای اخیر دیده ایم، تمرکز شورای امنیت و مجمع عمومی این سازمان بر نادیده گرفتن و تضییع حقوق کشورهای مستقل قرار گرفته و بجز برخی دولتهای سرسپرده به غرب، از آسیب قطعنامه های این سازمان در امان نبوده اند. همچنانکه با وجود نسل کشی دوساله رژیم صهیونیستی در غزّه و شهادت بیش از 70 هزار انسان بیگناه و تخریب تمام زیر ساختهای سکونتی و آموزشی و بهداشتی مردم این باریکه هیچ ندائی از این سازمان بی خاصیت بلند نشد، امّا بمحض در خواست بزرگ جنایتکار جهان یعنی امریکا و عامل اصلی تجاوز به ایران جلسه شورای امنیت تشکیل می شود تا با سوءاستفاده از آن، کشوری که مورد حمله ناجوانمردانه و جنایتکارانه قرار گرفته، محکوم شود.
موسوی زاده
 
 

برچسب ها : سازمانهای بین المللی جامعه جهانی رهبر شهید انقلاب